ALAK 6- Sakın okumazlık etme! Çünkü insan, muhakkak azıtır!7- Kendisini artık ihtiyacı yokmuş görmekle
Çok açık bir şekilde görülüyor ki, bir insanın azıtma sebebi: kendinin ihtiyacı yokmuş görmesidir. İnsanlığa bir uyarı manifestosu olan vahyi es geçerek yaşamaya kalkmak, ona uymayıp kendimizi ona uydurmaya kalkmak hüsranla sonuçlanır. Unutmayalım ki O'nun bize ihtiyacı yoktur. Ama O bizim dalâlete düşmemizi istemez. Peki ne yapmalıyız? Tabiki görmezlikten gelemeyiz. Görmezlikten gelip hayatı vahye göre yönlendirmezsek olumsuz sonuçlara katlanmak zorunda kalırız.
TAHA 99-Ya Muhammed, işte sana böyle geçmişin önemli haberlerinden kıssa anlatıyoruz. Şüphe yok ki, sana tarafımızdan bir zikir verdik. 100: Kim ondan yüz çevirirse, mutlaka kıyamet günü bir vebal yüklenecektir 124: Her kim de zikrimden yüz çevirirse,ona sıkıntılı bir geçim vardır. Onu kıyamet günü kör olarak haşredeceğiz.
ZUHRUF36:Ve her kim,Rahmanın zikrini görmezlikten gelirse,biz ona bir şeytan musallat ederiz.Artık o, ona arkadaştır. 37:Ve her halde şeytanlar onları yoldan çıkarırlar.Onlar ise, kendilerinin hidayette olduklarını sanırlar.
CİN 17-Onları onun içinde imtihan edelim diye. Her kim de Rabbini anmaktan yüz çevirirse O, onu gittikçe yükselen bir azaba sokar.
Eğer bunları bu emre uyup da Rabbinin adı ile okunmazsa ya nefis adına (Rablik tasayarak) ya da bilerek-bilmeyerek ortak koşulanın adı ile okunur. Her ikisi de Hududullah'dan uzaklaşmak anlamına gelerek azıtmak olur, haddi aşmak olur. Sapmak olur, batıla dalmak olur, batıl ile sarhoş olmak olur. Kısaca Rahmanın zikrinden yüz çevrildiği anda kulluk bilinci kalkar ortadan. Nefsinin adıyla okuyup kendini müstağni sayan birinin kulluk ile ilgisi kalmamıştır artık.Bu kısımla ilgili ayetlerde de görüldüğü gibi mesaj çok açık, her kim ki yüz çevirirse, mazeret yoktur.
FURKAN 30-Peygamber de dedi ki: "Ey Rabb’im, kavmim bu Kur'an'ı bir kenara itip bıraktılar"
ZUHRUF 44. Dogrusu Kur'an, sana ve kavmine bir ögüttür. Ileride ondan sorumlu tutulacaksiniz.
Dikkat edersek furkan 30 ve zuhruf 44 de kavim kelimesi arapçasında da aynı şekilde geçmektedir. Zuhruf 44' ü parça parça ele alalım, "Kur'an, sana ve kavmine bir öğüttür" Hatırlayalım Kur'an ın kimlere öğüt olduğunu. Korkutulması, uyarılması özelliği kimlere ise onun gerisinde kalanlara öğüt idi. Zaten zuhruf 44 de en ileri derecesine gidilerek Efendimiz Hz. Muhammed( s.a.v.) 'e hitaben "sana" tabiri de kullanılmıştır. dolayısıyla "sana" tabirinden sonra "kavim" kelimesinin içerdiği her kimler ise Efendimiz Hz. Muhammed (SAV)' in ahirette, furkan 30 da bildirildiği gibi Kur'an ı mehcur bıraktıklarını Rabbimize şikayet edeceği "kavim" zuhruf 44 te belirtilen kavim değil mi? ümmet-i muhammed denilebilecek "ya eyyühellezine amenu" hitabına muhatap olan iman ettiğini ağızları ile ifade edenler değil mi? Bu kısmın iyice anlaşılmasının önemi "yüz çevirme" ifadesinin ihtimal olarak da olsa sanki sadece Kur'an' ı kabul etmeyenleri kapsadığı gibi yanlış bir anlaşılmayı düzeltmek için idi. Mehcuren, mehcura köken olarak hicret kökünden geliyor. İnsan sevmediğini terk eder, ama sevdiğinden hicret eder. Sevdiğini söylese bile, gerçekten kalben muhabbeti olsa bile.
NİSA 82. Hâla Kur'an üzerinde geregi gibi düsünmeyecekler mi? Eger o, Allah'tan baskasi tarafindan gelmis olsaydi onda birçok tutarsizlik bulurlardi. üzerinde gereği gibi düşünülmesi emri yerine getirilmemişse, bu emir ve topyekün Kur'an gereği gibi takdir edilememiş demektir. Sonuçta ahiretten sorumlu tutulma olayı ile birlikte ahirette Rasûlulullah (SAV)' ın şikayeti zaman dilimi olarak aynı yerlere takabül etmektedir.
TAHA 124: Her kim de zikrimden yüz çevirirse,ona sıkıntılı bir geçim vardır. Onu kıyamet günü kör olarak haşredeceğiz.
Vahiyle amel edecek her kişinin bir hicreti olur. Bu hicret bedenî olabililr. Ruhî olabililir. Buradaki kastımız ruhî hicrettir. Vahiy, ekmek ve su gibi bedenin ve ruhun ihtiyaç duyduğu kelimetullahtır. İnsan öleceğeni, öldükten sonra dirileceğini ve sorumlusu olduğu kitabı unutmamalıdır.
<$BloALAK 6,7 ve TAHA 124 gercekten ürkütücü. ne kadar cesur görsek de kendimizi ayaklarımızın her an kayması mümkün. kitabı okumadıkca asilestigimizi, tatminsizliklerimizin arttığını, hayata hiçbir anlam yükleyemediğimizi görüyorum. cogu kez en anlamlı sey ölümü secmek gibi de geliyor. müsebbib tabiki biziz. iç huzurunu yakaladığımız anlar sınırlı kalıyor. o anları adeta dondurmak istiyor insan. bu da ancak kitapla, O'nu tanımakla mümkün, farkındayım. nefsimizle basbasa bırakmasın bizi. cok aciziz.
Ezgi.. <$Blo